maandag 7 maart 2011

Maandag Menu:Oman, VOC, Beatrix

Maandag Oman , Beatrix en de VOC, wat staat er op het menu?


Zoals het er op dit moment uitziet gaat Koningin Beatrix morgenavond vrolijk dineren met Sultan Qaboos bin Said al Said. Zoals het er nu naar uitziet in elk geval, maandagochtend 9.00 uur. Er kan immers nog veel veranderen de komende 36 uur. Dat is wel gebleken de afgelopen anderhalve maand. Het is nog maar de vraag of de Sultan daar morgen nog wel zin in heeft. Hij wordt in diverse commentaren beschreven als een grillige man die dol is op improviseren en pas op het laatste moment zijn definitieve beslissingen neemt. Definitieve. Hij neemt ze zelf, en wie het niet met hem eens is kan maar beter opstappen of de Sultan helpt ze een handje hierbij. Het parlement in Oman heeft weinig tot geen macht. Het staatshoofd Qaboos beslist in al zijn wijsheid. Nu zal hij zich Dinsdag in goed gezelschap begeven. Het is langzamerhand duidelijk geworden dat het Nederlandse parlement niet zit te springen om nieuwe blunders, maar onze koningin besluit in al haar wijsheid toch te gaan. Goed, dan maar niet als een formeel Staatsbezoek maar als een prive-etentje met een bevriend staatshoofd.

Qaboos is dan ook een man met wie je beter bevriend kan zijn dan dat je hem tegen je hebt. Aan goede vrienden heb je nog wel eens wat. Persoonlijk heeft hij er voor gezorgd dat De Koninklijke Shell buiten alle aanbestedingsprocedures om door kan gaan met het olie pompen in dit golfstaatje. Persoonlijk kan hij er voor zorgen dat Oman fregatschepen gaat bestellen bij de Nederlandse werf Damen Schelde. En wie weet met welke verrassingen onze Vorstin nog meer gaat thuiskomen na het vast heerlijke etentje.

Het lijkt erop of de woorden van Balkenende, na zijn politieke dood, postuum toch weer opgeld doen. Nederland is trots op zijn VOC mentaliteit en mag dit wat meer tonen! Handel is handel. Met wie maakt ons geen bal uit als we er maar wel bij varen. Gaat het tegen ons werken, ach dan sluiten we gewoon weer onze grenzen en gaan we ergens anders verder shoppen in de boze maar o zo aantrekkelijke buitenwereld. De namen van onze grote VOC helden zullen in ere blijven: waar we de afgelopen week de wereld weer eens kennis lieten maken met Tromp zo had Beatrix gedacht te kunnen gaan dineren op het fregatschip De Ruyter. Je kunt maar beter duidelijk zijn.

De fregatten die Nederland hoopt te gaan bouwen voor de Sultan van Oman zijn overigens geen oorlogsschepen zo wordt ons beloofd. laat ik nu altijd gedacht hebben dat fregatten oorlogsschepen zijn. Nee, de schepen zullen ingezet worden tegen piraten, niks oorlog. Zo is de munitie die wij geleverd hebben aan Libie ook nooit bedoeld om tegen de bevolking te gebruiken. En zo is onze politiemissie in Afghanistan ook niet bedoeld als een vechtmissie.

Waarom is Nederland nu niet gewoon duidelijk. Het kan ons allemaal geen moer schelen wat er in de Wereld gebeurt en wat er gedaan wordt met onze handelsgoederen. Zolang wij er maar baat bij hebben. Het Koningshuis voorop als vlaggedrager.
Nu maar hopen dat het dinertje niet verpest gaat worden door lawaaierige demonstranten. Niets is zo vervelend als gestoord te worden net nu je een heerlijke hap voorgeschoteld krijgt.



Goede reis en behouden vaart!

zondag 6 maart 2011

Dagtaak: Zondag Kletstekst, Twitter en het Brein

Dagtaak: Zondag Kletstekst, Twitter en het Brein: "Zondag 6 maart Kletsteksten, Twitter en het Brein Oefening baart kunst. Een cliche dat natuurlijk gewoon in de meeste gevallen waar is. Doo..."

Zondag Kletstekst, Twitter en het Brein

Zondag 6 maart Kletsteksten, Twitter en het Brein

Oefening baart kunst. Een cliche dat natuurlijk gewoon in de meeste gevallen waar is. Door jezelf heel veel te trainen in iets word je beter. Je ontwikkelt automatismes en je brein raakt erop ingesteld. Handelingen die eerst zeer ingewikkeld waren lijken ineens vanzelf te gaan. Andersom werkt het ook. Door iets niet of bijna nooit meer te doen verleer je waar je eerder goed in was. Het brein past zich aan aan. Zowel aanleren als afleren gaat niet vanzelf. Je moet er wel iets voor doen.
En dat doen we massaal. De digitale mens is steeds meer gewend aan snelle informatie, korte zinnen (liefst maximaal 140 tekens) en aan de vluchtigheid ervan. Even refreshen of f5 indrukken en hup kijken of wat je zojuist hebt gelezen nog steeds waar is. Live blogs uit Libie, Live tweets uit de rechtzaal, NU.Nl en via Twitter of Facebook kun je direct checken wat je medemens ervan vindt. We doen het massaal, jij ook, ik ook, en Nicholas Carr ook. Nicholas Carr, publicist, geeft in de VK van 5 maart prachtig maar ook beangstigend (?) aan hoe onze hersenen zich lijken aan te passen aan het digitale tijdperk. We hebben een steeds kortere aandachtsboog. Een moeilijk boek lezen is saai geworden maar ook lastig. Hoe lang kunnen we onze aandacht nog vasthouden, zonder in de verleiding te komen om ondertussen even de mail te checken, je laatste zin door te tweeten of te smssen naar een vriend, of via je I-pad de link naar Wikipedia even snel aan te klikken om te 'checken'of het allemaal waar is wat je leest. Of het allemaal erg is, is nog even de vraag. Het lijkt echter wel steeds meer een feit dat het zo is en gaat. Zelfs tijdens, voor of na bij welk willekeurig tv-programma dan ook (#penw, #dwdd, #bzv, een wielerkoers of voetbalwedstrijd) wordt er massaal commentaar gegeven via de Kletstekst.
Tijdens het prachtige concert dat Nick Cave enige tijd geleden gaf in Nederland stond er een vrouw voor me die met haar telefoon zowel opnames aan het maken was als al haar emoties bij het concert te delen met een vriend of vriendin die niet meer aan een kaartje kon komen. Op een gegeven moment was het telefoongeheugen vol. Tot aan de toegiften toe is ze bezig geweest met haar telefoon. Opgelucht was ze toen ze eindelijk bij de laatste klanken weer beeld had en kon smssen dat het een prachtig optreden is geweest!