zaterdag 19 februari 2011

Zaterdag The Wall en het Tahrirplein

De Muur tussen de machthebbers in het Midden-Oosten en het volk wordt in hoog tempo aangevallen en zelfs afgebroken. In Tunesie en Egypte lijkt de muur al helemaal te zijn gevallen, in Algerije, Libie, Bahrein, Jemen en zelfs Iran wordt hard tegen de muur geschopt. De muur, en alles wat bedacht was een stevig fundament te hebben staat op wankelen.
Toen in 1979 aangekondigd werd dat er een nieuw album van Pink Floyd uit zou komen en op een zaterdagochtend tussen 8 en half 9 een voorproefje op de radio zou komen zat ik klaar met mijn tape-recorder. Twee vingers geconcentreerd boven de "play" en de "record" knop om precies op het goede moment de opname te kunnen starten. The Wall werd voor mij en vele generatiegenoten de vertolking van alle frustraties die stelselmatig door ouders, school, de kerk, de politiek waren opgebouwd. Steen voor steen. De muur die moest vallen. Toen drie jaar na het uitkomen van The Wall deze ook nog verfilmd werd (Bob, don't like Mondays in de hoofdrol) werd het plaatje nog sterker. Het album was niet alleen een kassucces maar zou symbool staan voor verzet tegen bestaande machtstructuren. We don't need no education werd het protestlied bij de scholierenopstanden in Zuid-Afrika en werd verboden door het blanke apartheidsregime. "Break down this Wall" werd een van de leuzen bij de val van de Berlijnse Muur, nagespeeld nog geen jaar nadat de Muur was gevallen in Berlijn.
Nu 20 jaar na de val van de Muur en het legendarische optreden in Berlijn is er wederom sprake van een domino-effect. Roger Waters had het niet kunnen plannen. Zijn idee om wederom een tour te gaan doen met The Wall was al een jaar geleden geboren. ( youtube: http://bitly.nl/6296ad) Maar symbolisch is het wel. Na een paar optredens in 2010 start de tour officieel over een paar weken. In Nederland 8 april in de Gelredome. Het zou me niet verbazen als de Tour afgesloten gaat worden op het Tahrirplein

vrijdag 18 februari 2011

Vrijdag Paul Watson en Eerdmans: van Sea Shepherd tot Animal Cops

Vrijdag 18-02-2011

De Sea Shepherd met boegbeeld Paul Watson heeft een overwinning behaald. Japan stopt voorlopig met de walvisvaart. Althans zo is nu bekend gemaakt. Een aderlating voor Discovery Chanel en Animal Planet. Ik zal niet de enige zijn die tussen deze twee zenders zapt in nachten dat ik de slaap niet kan vatten. Meestal is het oersaai. Wat onderlinge strijd tussen de bemanningsleden, een autoritaire maar vaderlijke Paul Watson die met een vervaarlijke blik in de ogen de horizon afschuimt op zoek naar vijandelijke schepen. Dat het de Sea Shepherd menens is, dat zie je zo: het veelvuldig in beeld gebrachte logo met de doodskop laat niets te raden over. Je blijft kijken, zelfs de reclameblokken pik je mee om niets te hoeven missen. De sporadische momenten van actie komen altijd onverwachts.
Paul is ooit lid geweest van Greenpeace. Maar dat was hem te soft. Geweld wordt niet geschuwd. Zelf zien ze dit anders, the Sea Shepherd is een internationale politiemacht die ingrijpt daar waar de gewone politie het laat liggen. Met de overwinning tegen de Japanse walvisvangst lijken de dagen van deze Animal Cops geteld.
Gisteren werd echter met veel tamtam het vervolgproject van De Herders gepresenteerd. Woordvoerder Eerdmans , gepassioneerd voorvechter van het welzijn van de schapen, presenteerde, zijn nieuwe team. ( zie ook Volkskrant http://t.co/LJ8JeuG ) . Op de foto is duidelijk Paul Watson (zonder baard) te herkennen die een schaap redt uit zijn benarde positie. "het moet afgelopen zijn met het barbaarse leed dat de Nederlandse schapen wordt aangedaan". Ik kan 's nachts met een gerust hart naar bed, er wordt gewaakt! En als ik dan toch wakker word, dan heb ik vanaf nu Animal Cops als nachtelijke troost.


donderdag 17 februari 2011

Donderdag Het regent zonnestralen en wij zijn de weg kwijt

Nauwlettend volg ik het nieuws vandaag. Radio aan, teletekst verversen, bij alle Sociale Media waar ik toegang tot heb ben ik ingelogd. Ik heb er ook de tijd voor. Vandaag blijf ik thuis. Geen denken aan dat ik de straat op zal gaan. Immers: de kans is groot dat ik niet aan zal komen daar waar ik graag naar toe wil. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Het gaat stormen op de zon. En dat heeft effect. Navigatiesystemen en mobiele apparatuur kunnen massaal uitvallen. (http://www.bitly.nl/d271db ). Het effect op andere electronische apparaten lijkt nog niet te voorspellen. Voor de zekerheid heb ik een backup van mijn blog gemaakt.

Toch bekruipt me het gevoel dat we selectief worden voorgelicht. Wie die "we" zijn weet ik nog niet, daar ga ik me over buigen. Maar ik heb het gevoel dat we al langer massaal de weg kwijt zijn. Wilders kon gisteren de weg naar VARA-studio al niet vinden. De politici die er wel waren leken er ook niet helemaal bij. Maurice de Hondt liet via een peiling weten tijdens PenW wie de grote winnaar van het debat was, zijn meetapparatuur moet zijn beschadigd of ik moet niet hebben opgelet. De voelsprieten van de grote leiders in het Midden Oosten doen het ook al een poosje niet. Khadaffi liet weten dat hij niet snapte waarom het volk van Tunesie zich tegen Ben Ali had gekeerd. Na Ali en Mubarak lijkt hij aan de beurt. Als ik hem was zou ik vandaag ook maar binnenblijven want Regent, Ja het Regent Zonnestralen! ( youtube http://bitly.nl/11b053 )